qué coño!
qué coño! que no hemos venido a este mundo a sufrir! ni a llorar, ni a quejarnos, ni a aguantar a gilipollas en el curro por 990€, ni a hacer el trabajo de 3 personas, ni a comer en un comedor enorme peor que el de un colegio con 20 personas más que no soportas y no te aportan NADA, con comida en tuper de plástico recalentada en un microondas , ni a madrugar cada mañana para hacer algo que no quieres, ni a vestir una ropa que te hace sentir fatal ...
qué coño! que la vida puede ser de otra manera...
qué puedo ganar más o menos dinero haciendo algo que me llene más... un pequeño sueño... una pequeña ilusión... un cambio! piensa, reflexiona, qué quieres hacer con tu vida??? porqué estás triste sin motivo aparente? porque te encerrarías en ti y gritarías al resto que estás hasta los cojones????
tengo una tontería en la cabeza... no sé... es una chorrada... desde hace tiempo...
y??? qué te impide actuar? no sé, es una tontería...
bien, dilo, déjalo escapar, haz un paso, y mira a ver qué pasa, y si te sientes bien haz otro.
qué coño! que la vida son pasitos!
qué coño! que la vida son cambios...
y qué coño que el post de esta madrugada me lo dedico a mí, que hace un año decidí dejar mi anterior trabajo y permitirme ser un poco más feliz...
Josep, això va per tu... una miqueta de culpa si que tens de tot això i més. Una abraçada.

Meneame
del.icio.us
Comentarios(6) »
Bonita reflexión. Y enhorabuena por tu decisión, te has convertido en un ejemplo para muchos.
Jordi a Eurovisión con el tema "Qué coño!"
Hola a tots/es.
M'agraden aquestes paraules i supos que molts ens hem trobat amb la mateixa situació,amb les mateixes preguntes,però no hem sabut donar aquell pas necesari per fer canviar la nostra vida.Pot ser necesitavem una empenta,per petita que fos que ens fes dona aquest pas.
I la por a la novetat,la por a no saber que ens podem trobar o la por al canvi, moltes vegades no ens deixen fer aquesta passa .
I això tant val per la nostra vida profesional com per la sentimental. Com deia na Carmen Maura a un spot televisiu de fa anysssssssss, "...tacita a tacita ...." i és molt cert que de "tacitas" arribam a fer la nostra vida,la nostra experiència.
A veure si sóm capaços de fer aquesta passa en vant i no pensar tant en negatiu. Segur que aquest canvi ens reportarà coses bones si és el que volem.
I a veure si soc capaç de posar en pràctica aquesta teoria. Si ho faig, vos ho comentaré.
Gràcies
que bonito jordi deberiamos aprender de ti y de mucha gente que lucha por su sueño. Proxima sucursal BBte en Mataró. jajajajaja. besos
Hola Jordi, m'ha agradat molt aquest escrit i la veritat és que m'hi sento reflectit, jo continuo per aqui Brasil, ara he estat uns dies a Barcelona fent tramits del visat i la veritat es que us volia venir a saludar i a fer-te una pregunteta sobre el te gelat, perO ho deixo per una altra ocasìó. Jo he fet un canvi de pais i estic molt content, feliç i tranquil, també força enamorat. molts petons i força!!!! "els petits canvis són poderosos" (capità enciam).
holaaaa!!!! capità enciam: q tal va tot??? pel que veig en el teu comentari, les coses van molt bé! me n'alegro moltíssim... la veritat que tu sí que has estat un valent!
llu: lo montamos juntos????? tengo algunas ideas... jejeje
marc: este año ya hay bastantes frikis en eurovision no hace falta que me una yo tb.. quizás el año que viene...
miquel àngel: la por és normal sempre paralitza, però en el meu cas en tenia i molta!!! molts dubtes, molts però jo vaig intentar arriscar una mica... mirar per damunt de la por i deixar-me dur per la il.lusió... per mi el més important ha estat creure que tinc més control sobre la meva vida... i això val molt la pena.
encara que tb hi han les seves coses dolentes...
molts petons a tots i bon cap de setmana.
jo fa un any que visc sola...i sóc super feliç!
si que van haver-hi canvis fa un anyet no?
enhorabona a totes i tots els/les valents!!!!!!!!!!!
petons!